من که این احساس رو دارم. تو خیابان، فروشگاه، دوست، آشنا، این ور، اون ور - خیلی ها رو می شناسم که خیلی خیلی با کلاس اند یا اینطوری نشون می دن.
حرف زدنشون، ارتباطاتشون، اداشون، سیگار کشیدنشون، راه رفتنشون، غذا خوردنشون، خرید کردنشون، دوست یابی شون، همه و همه یک جورایی به کلاس شون ربط داره و اگه یک چیزی یک موقع کلاس شون رو به هم بریزه، حتماً باهاش برخورد می کنند.
بخاطر با کلاس بودن، خیلی موقعیت ها، دوستان خوب، دانش و تجربه و از همه مهمتر لذت های زندگی رو از دست می دن. انسان یکبار و فقط یکبار زندگی می کنه، حالا کسی نیست بگه که آیا می صرفه این یکباری که زنده ای با کلاس باشی، با به قول شاعر! معروف بگی؛
کلاس - ملاس و بی خیال
لیسانس می سانس رو بی خیال